De jengelende ex

Vanmorgen vroeg in de ochtend werd ik opgeschrikt door een whatsappberichtje. ‘Lijkt wel alsof je aangekomen bent.’ Ook een goedemorgen. Mijn ex-ik-weet-niet-wat-het-nou-precies-wasgeval waarvan ik het bestaan bijna vergeten was liet wat van zich horen. Nu weet ik dat niet alle mannen even tactisch zijn, maar door deze opmerking was ik in één klap wakker. Moet mij dit echt om zes uur ’s ochtends worden medegedeeld? Correctie, moet dit überhaupt worden medegedeeld? Zo geïrriteerd als ik was – en nee, ik ben al niet Little Miss Sunshine in de ochtenden – gooide ik er nog verwerend: “Maar ik ben 11 kilo afgevallen, FYI!” tegenin. Het mocht niet baten, het was al te laat. Niet meer te redden. Mijn humeur was al verknald.

Nu weet ik al langer dan vandaag dat ik niet altijd de beste exemplaren van het andere geslacht eruit pik. Soms heb ik het idee om moeder Natuur hiervoor aan te klagen, al zal dat weinig zin hebben. Zie je het al voor je? “M. Natuur aangeklaagd wegens wansmaak Veerkamp” als groot nieuws op de voorpagine van de Telegraaf. Goed, ik ga weer van de hak op de tak, anyway, het horen dat ik te dik ben heb ik al eens eerder gehoord van een eerdere kortstondige verkeerde keuze. Helaas kan ik me als de dag van gisteren nog herinneren dat er tijdens een doubledate in een restaurant mij werd gevraagd: “Zou je dat wel doen, een toetje?”. Je begrijpt direct waarom dit een kortstondige verkeerde keuze was.

Anders ben ik echt bang dat ik als een oude vrijster met 30 shi-tzu’s op de bank beland

Er is iets wat ik niet begrijp en me behoorlijk frustreert. Waarom proberen dit soort figuren jaren nadat ze ver over de houdbaarheidsdatum zijn aandacht van je te vragen? Dit is niet het eerste etterende exemplaar, hopelijk wel de laatste. Gelukkig heb ik nu een lieverd gevonden waarvan ik hoop dat het niet het volgende stukje blogvullend materiaal wordt. Please let him be my prince Charming, anders ben ik echt bang dat ik als een oude vrijster met 30 shi-tzu’s op de bank beland en jullie me ergens in een programma zien op RTL4.

Terugkomend op de kikkers die never in een prins veranderden: ik heb sowieso nooit begrepen waarom ik als stront werd behandeld. Volgens mij ben ik de meest trouwe lieve blonde Golden Retriever onder de vrouwen. Is het misschien dan toch waar dat mannen liever een bitch willen? Ik laat liever karma de bitch zijn.


Post to Twitter

Geef een reactie