Lysanne Jones?!

Bridget Jones

Vijftien kilo en een aantal jaren geleden zei een gayvriendje ooit tegen me: “Lysanne, je lijkt eigenlijk wel de Nederlandse Bridget Jones.” Excusez moi? Bridget Jones, ik?! Je begrijpt dat ik niet happy was met deze opmerking. “Ja, je hebt wel de baan (toen had ik nog een flitsende stage op de redactie van Grazia), je bent niet lelijk, maar er zijn wel een aantal verbeterpunten.. waarschijnlijk als je regelmatig sport, stopt met roken en gezond gaat eten zou je een onwijze babe worden.. en je bent klunzig, grijpt er vaak net naast en je hebt geen man in je leven, en nee die kudde gayvriendjes telt niet mee!” En bedankt hè! Altijd fijn als gaybuddies even mededelen wat er allemaal aan je mankeert. Ik ben een Bridget Jones fan, absoluut. Alleen, ben ik echt zo’n wandelende ramp?

“Lysanne, je lijkt eigenlijk wel de Nederlandse Bridget Jones.”

Okay, laat ik nu even heel eerlijk mezelf onder de loep nemen. Man? Geen. Commitmentphobe? Njet, al reken ik de man op wie ik nog steeds stapelverliefd ben wel tot deze categorie. Glamorous job? Forget it. Ik ben nog steeds het boegbeeld van een receptie ergens op een kantoor in Amsterdam. Dagboek? Die heb ik, al ben ik daar net zo laks mee met schrijven als op mijn blog. Alhoewel ik – zoals je kunt merken – mijn best doe zo nu en dan er een blogje uit te poepen. Oma onderbroeken? Zero. Bridget Jones’ body? Gelukkig niet meer!

Inmiddels ben ik vijftien kilo lichter en nog steeds geen succesverhaal. Ik ben nog steeds een ‘student’; lees: ik ben bezig met mijn tienjarenplan om ooit eens dat diploma te behalen. Die vijftien kilo heb ik er trouwens niet zelf ijverig van af gesport. Ik mag dan een sportschoolabonnement hebben, correctie, ik mag dan een sportschoolsponsor zijn, maar daar is ook alles mee gezegd. Beide onderwerpen, studeren en het afvallen, heb ik te danken aan de emotionele rollercoaster die sinds anderhalf jaar geleden in mijn leven is gestart. Ik ga hier niet over uitbreiden, alhoewel ik er van overtuigd ben dat de grote hoeveelheid drama in mijn leventje gerekend kan worden tot mijn Bridget Jonesque voorkomen.

Enfin, ik denk dat ik aardig in de buurt kom van Bridget Jones.. Iedereen kent de films wel, toch? Ja, ik ben geen mannenmagneet, ik heb geen topjob noch tot op heden mijn HBO-diploma, wel een boel drama. Desalniettemin ben ik gelukkig met wie ik ben en zal ik mijn leventje dat veel weg heeft van een soapdrama niet willen missen. Ho ho, maar wacht eens even! Was het niet Bridget die uiteindelijk eindigde met een knappe advocaat aan haar arm als man? Just saying…

Ps. Ik kan niet wachten totdat eindelijk de derde film uitkomt!


Post to Twitter

Geef een reactie