Dooie boel

Zal ik over mijn allergrootste hobby bloggen? Nah, niemand zit te wachten op een paardenmeisje met penny-verhaaltjes over haar grote droom (die bijna gaat uitkomen) om haar wedstrijddebuut in de dressuur te maken.. En tegenwoordig obsessief het hele internet afstruint naar dé wedstrijdoutfit om te shinen op die knol!

Over hoe ik tegenwoordig een saaie trut ben die niet meer uitgaat, zelfs een vriendje mét kind heeft en bijna een vrouw aan haar haren het zwembad insleurt in het aqua mundo van Centerparcs die stoelen opeist? Mwah, ook niet zo interessant.

Mijn frustraties over waardeloze bloggers, die niet eens fatsoenlijk kunnen spellen, laat staan een lekkere leesbare brij tekst te produceren en enkel pegels denken binnen te halen door zoveel mogelijk persberichten over te typen. Hmm, wellicht ben ik zelf niet zo’n goede blogger, dus beter houd ik mijn mond hierover.

Op Koningsdag had ik een briljante ingeving, over hoe Wim en Max misschien wel een kelder hebben waar Mr. Grey (van de vijftig tintenreeks) zelfs rooie oortjes van zou krijgen. Of hoe Wimmie doodmoe zou zijn van zo’n dagje waarbij iedereen zijn witte majestueuze r**t kust, continu wordt toegezongen en hoe middelbare leeftijdsmutsen staan te sidderen van opwinding nadat ze drie seconden oogcontact hebben gehad met Willempie. “Dat maakt het wel waard om hier vanaf zeven uur ’s ochtends met blauwe billen te staan wachten! ” Yeah right meid, waar is het mis gegaan?

Duidelijk is dat mijn blog zo goed als uitgestorven is. Ik probeer geïnspireerd te raken, terwijl de kutsmoezen nu al door mijn lege hoofdje vliegen…


Post to Twitter

Geef een reactie