Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg

Al een aantal dagen heb ik erover nagedacht of ik dit stuk wel moet schrijven. Na een feestje afgelopen weekend waarbij een aantal meisjes (eigenlijk wil ik zeggen achterlijke gladiolen) zich aan de andere kant van de tuin verschansten omdat ze niet bij ‘die Marokkanen’ in de buurt wilden zijn moet me dit toch echt van het hart.

Pas sinds mijn relatie met een Surinaamse jongen en de opmerkingen die ik van verschillende figuren heb gehad daarover, ben ik me er bewust van geworden dat racisme wel degelijk in Nederland bestaat. Op zich niet zo gek als je bedenkt dat ik een blond meisje ben en er praktisch nauwelijks iets mee te maken heb. Zo’n tafereel als afgelopen weekend heb ik nog nooit meegemaakt, logisch, want mijn vrienden zijn totaal niet zo en zouden dat ook niet kunnen zijn omdat ik met iedereen omga, ongeacht afkomst of huidskleur. Zo ben ik immers opgevoed en ik weet al 28 jaar niet beter dan dat. Een huidskleur is net zoiets als een haarkleur voor mij, totaal irrelevant. Dat feestje had ik het beregezellig, totdat dit voorval aan het licht kwam en sindsdien achtervolgt het mij. Zijn Marokkanen besmettelijk ofzo? Heb ik iets gemist? Ik begrijp er geen zak van. En dan heb ik het over dames die misschien nog wel jonger zijn dan ik. Wauw, ik kan maar niet geloven dat dit echt is gebeurd. Aangesterkt door de recente ontwikkelingen zoals de ‘Sylvana uitzwaaidag’ en het kinderachtige commentaar over het opstappen van Jochem Myjer en Erik van Muiswinkel als pieten verbaas ik me telkens weer. Maandenlang lees ik de haatvolle comments onder elk nieuwsbericht over de vluchtelingen. Het doet me pijn.

Mensen claimen een vrijheid van meningsuiting te hebben, maar vergeten tegelijkertijd dat diezelfde vrijheid waarin we leven ons nog geen 76 jaar geleden bijna was afgenomen. Hiermee wil ik niet zeggen dat alleen blanke of witte mensen racistische uitingen doen; ik ben klaar met álle racistische uitingen en het interesseert mij geen reet van welke kant dat komt. Het doet me pijn om te merken dat het gros eigenlijk niks geleerd heeft.

Nu wil ik niet opstaan als één of andere messias, toch hoop ik dat racisme ooit tot de geschiedenis behoort. Gebruik die vrijheid om je mening te delen, misbruik het niet om iemand op basis van huidskleur af te branden. Gelukkig zijn er nog genoeg mensen die wel hun hersens gebruiken en eenieder respecteert. Ik hoop dat er ooit een dag komt dat iedereen dat doet.


Post to Twitter

Geef een reactie