Help! Ik wil een baby

Bron: Etsy.com

Bron: Etsy.com

Ja, je leest het goed. Sinds kort heb ik het bestaan van mijn eierstokken ontdekt. En dat terwijl ik een paar weken geleden nog ontzettend blij was met mijn vijfjarige contractverlenging voor een kinderloos bestaan bij de gynaecoloog.

Opeens was het er. De fantasie van ‘hoe zou het zijn als ik een baby had?’ Best opmerkelijk, als je je bedenkt dat ik door sommige mensen word gezien als kinderhater. Niet gek ook, want ik roep al jaaaaren dat het idee van een bevalling al voldoende anticonceptie is. Dat ik niet zit te wachten op een vagijn die post-bevalling verbouwd is tot de Amsterdam ArenA. Dat ik niet moet denken aan de slapeloze nachten, alle vloeistoffen die een baby produceert en doodsbang ben dat ik zo’n suffe saaie moederkloek word die alleen nog maar in van die belachelijke termen kan praten. Of poepen met een opblaasbare band.

 

Dat ik niet zit te wachten op een vagijn die post-bevalling verbouwd is tot de Amsterdam ArenA.

Jarenlang vond ik het doodeng om een baby’tje van vrienden vast te houden. Totale paniek als dat kind ook nog eens besloot om het op een blèren te zetten. Niet goed weten wat ik van alle zwangerschappen rondom mij moest vinden, niet dat ik het die mensen niet gunde, maar ik had er gewoon niks mee.

Totdat ik hoorde van twee goede vriendinnen dat zij ook waren getroffen door het seksuele overdraagbare goedje: ze zijn zwanger. En voor het eerst, ja echt!, voor het eerst ben ik razend enthousiast. Ik ben oprecht benieuwd naar wat het wordt, de hoeveelste week het is, hoe de zwangerschap vordert. Plus, ik weet het eindelijk zeker: ik wil ook een kindje. Ooit.


Post to Twitter

Geef een reactie